';
Zendingsdrang

De Amsterdam Gay Pride roept nog steeds wisselende reacties op. Zo liet de Amsterdamse ChristenUnie-lijsttrekker Hugo Scherff in januari nog in de Telegraaf weten ‘enorm te balen’ van de Amsterdam Gay Pride.

Het vermeende losbandig en zedeloos gedrag tijdens de botenparade zou averechts werken en bovenal tegen de wet zijn. Hugo stelt zelfs letterlijk: ‘Als ik me in de zomer zo zou gedragen als die mensen op de boten, dan zou ik een bekeuring krijgen’.

Afgelopen week in ‘t Gesprek liet Scherff nogmaals weten niets te zien in de Amsterdam Gay Pride. Het beeld dat wordt opgeroepen is provocatief stelde hij vrij vertaald. En de grote voorvechter daarvan zou ondergetekende zijn.

Hier botsen inderdaad twee werelden. Wat Hugo feitelijk zegt is dat een Gay Pride nog wel acceptabel is, als er tenminste geen provocatieve werking vanuit gaat. Maar om dat te bereiken zullen zowel bezoekers als deelnemers aan de botenparade moeten worden onderworpen aan streng kledingadvies en bijpassende gedragscode.

Een ontbloot bovenlijf mag dus niet. Ook al vallen de mussen van het dak. Twee zoenende vrouwen wordt niet gewaardeerd en kan tot uitsluiting van deelname aan de botenparade van volgend jaar leiden. Dit soort zaken dus.

Onverwachte steun kreeg Scherff van Henk krol. Ook hij liet weten tegen provocatie te zijn. Hij verweet mij zelfs zendingsdrang. Iets wat mij door het reformatorisch dagblad en de ChristenUnie ook wordt nagedragen.

Ze hebben gelijk. Ik heb een neiging tot zendingsdrang. Iedereen mag vinden van homoseksualiteit wat hij of zij wil. Probleem is alleen dat die individuele gedachte ook leidt tot het opleggen van een ‘goed of fout’ aan anderen. En precies daar haak ik af. Want als de homofoob twee hand in hand lopende mannen een provocatie vindt, dan zal ik strijden voor het recht voor die twee mannen om hand in hand te kunnen lopen.

Hugo Scherff en Henk Krol laten moraliserende denkbeelden over goed of fout leidend zijn in hun oordeel over wat de ander wel kan of mag doen. Je mag jezelf zijn, zolang de ander zich niet geprovoceerd voelt. Kortom, dat wat de ander acceptabel vindt. Pas je aan. Wees niet te zichtbaar homoseksueel is de boodschap.

Ik strijd daar inderdaad tegen. Vandaag de Gay pride, morgen twee mannen die hand in hand lopen. Ik zal altijd strijden tegen de druk van de maatschappij die ons vertelt wat wel kan en wat niet mag. Strijden doe je niet door je aan te passen en zelfcensuur op te leggen. Strijden doe je door voor je idealen op te komen.

Als zichtbare homoseksualiteit in al haar verschijningsvormen nog steeds als provocatie wordt gezien en de strijd om onszelf te zijn het etiket zendingsdrang krijgt, dan is er nog een wereld te winnen. Buiten, maar zo blijkt, ook in eigen kring.

U kunt blijvend op mij rekenen.