';
Bespreekbaarheid homoseksualiteit orthodoxe kring in verkeerde handen

Het winterevenement Pink Christmas in Amsterdam dit weekeinde leverde verontwaardigd protest op uit Christelijke hoek. Christenen voor de Waardheid (CfT) en de christelijke organisatie voor mensen met homogevoelens RefoAnders van Johan Quist zien in Pink Christmas de zoveelste provocatie richting alle orthodoxe christenen vanuit de homobeweging. RefoAnders heeft van emancipatieminister Plasterk bijna een ton aan subsidie gekregen om homoseksualiteit in reformatorische kring bespreekbaar te maken. En hoewel RefoAnders inzet op het project ‘Coming True; oprechtheid en bespreekbaarheid’ is de vraag of Quist met zijn organisatie wel oprecht uit is op bespreekbaarheid van homoseksualiteit in eigen kring.

Nadat bekend werd dat onderdeel van Pink Christmas een levende kerststal zou zijn, waarbinnen homoseksualiteit zichtbaar zou zijn, werd niet eerst contact gezocht met ProGay voor een gesprek daarover. Nee, met groot misbaar werden orthodox christenen op de hoogte gesteld van de ‘verknipte menselijke fantasie’ die aan het kerstverhaal werd toegevoegd, opgeroepen tot protest en de media opgezocht. Daarmee werpt RefoAnders zich op als hoeder van orthodox christelijke normen en waarden en houder van de absolute waarheid.

Selectieve verontwaardiging, want dat het RefoAnders en CfT vooral te doen is om de afwijzing van homoseksualiteit blijkt wel uit het feit dat de in de media opgedoken fetisj kerststal in een seksshop in Schiedam met rust wordt gelaten.

RefoAnders en CfT trekken niet alleen op. Ze worden gesteund en geïnspireerd door stichting Different. CfT organiseerde samen met Different, die ‘pastorale begeleiding’ biedt aan ‘mensen met homo-gevoelens’, in 2006 een lezingencyclus voor de Zuid-Afrikaanse dominee Pieter Botha. Die noemt homoseksualiteit een zonde – ook in relaties van liefde en trouw – waar je van ‘verlost’ kunt worden. Homoseksualiteit is niet Gods bedoeling en kan daarom geen biologische oorzaak hebben. Daar is volgens Botha geen wetenschappelijke bewijs voor. Maar het ontwikkelen van ‘homo-gevoelens’ is wel door ‘biologische aanleg’ te verklaren. Een afwezige vader, een dominante moeder, een zachtaardige jongen die door zijn vriendjes wordt gepest – dat maakt iemand vatbaar voor een zondige homoseksuele leefstijl. Botha spreekt niet van ‘genezing’, want homoseksualiteit is volgens hem geen ziekte, maar er is wel altijd ‘heling in Christus’ mogelijk voor ‘mensen met homo-gevoelens’. Pastorale therapie leidt soms een wonder, maar meestal is het een jarenlange strijd. Vooral omdat volgens Botha de ‘gevoelens’ wel altijd verdwijnen, maar de ‘herinneringen’ er aan niet. Die zijn namelijk ‘ingebrand’ in ons wezen. Vandaar dat verleidingen, zoals contact met andere homoseksuelen, gemeden moeten worden en mensen in christelijke kring gesteund moeten worden in het dragen van het kruis dat de homoseksuele zonde is. Dat is het conditioneringsproces dat RefoAnders leidend heeft gemaakt in haar visie en in het project dat Plasterk subsidieert. Botha zal op uitnodiging in het voorjaar van 2009 wederom zijn opwachting in Nederland maken. Ons verbaast dat niet, want RefoAnders is een club met een bestuur dat voornamelijk bestaat uit dominees die over homoseksualiteit net zo denken als dominee Botha.

RefoAnders blijkt in de praktijk niet veel meer dan een mantelorganisatie van Different te zijn, aangestuurd door Henk van Rhee, directeur van Tot Heil des Volks, de organisatie waar Different een onderdeel van uitmaakt. Diezelfde Van Rhee, tot eind 2007 directeur van het partijbureau van de ChristenUnie, is een vertrouweling van vice-premier André Rouvoet. Dat verklaart waarom de ChristenUnie steeds bij minister Plasterk heeft aangedrongen op subsidie voor RefoAnders, om in feite steun te geven aan het werk van Tot Heil des Volks.

Het plan Coming true – oprechtheid in bespreekbaarheid van RefoAnders is geschreven door Tot Heil des Volks-medewerker Reitze Siebesma, zelf inmiddels ‘geheeld’ van zijn ‘homo-gevoelens’. Vrijwel alle onderdelen van het project zullen in de praktijk door Different uitgevoerd gaan worden. Daarom heeft het COC ook vraagtekens gezet bij de subsidie voor RefoAnders en voor die andere zogenaamd christelijke homo-organisatie Onze Weg van Johan van der Sluis, oprichter van Different en zelf natuurlijk ook ‘geheeld’ van zijn ‘homo-gevoelens’.

RefoAnders verketterd de uitingen van de homobeweging, omdat die het taboe op homoseksualiteit zouden versterken in reformatorische kring. De waarheid is dat de ellende voor reformatorische homo’s vooral een gevolg is van het vasthouden aan een orthodox-bijbelse afwijzing van homoseksualiteit onderbouwd met quasi-wetenschappelijke onzin over het conditioneren van homogevoelens. Daarmee blijven zij gevangen zitten tussen hun geloof en hun homoseksualiteit.

Plasterk heeft gezegd dat hij de subsidies zal intrekken als blijkt dat RefoAnders en Onze Weg op ‘genezing’ uit zijn. Dat woord vermijden ze angstvallig, maar hun aanpak komt daar in feite op neer.

Het is en blijft daarom onbegrijpelijk dat Minister Plasterk heeft ingestemd. Hij had kunnen weten dat RefoAnders niet uit is op ‘sociale acceptatie van homoseksualiteit’, niet uit is op het bespreekbaar maken van homoseksualiteit in publiek debat en dialoog. Kortom: niet in lijn is met het beleid van Plasterk’s eigen nota Gewoon Homo Zijn als het om strenggelovigen gaat. De oproep van minister Plasterk aan RefoAnders en Onze Weg om ook homoseksuele relaties bespreekbaar te maken, zijn niet meer dan holle politieke frasen om te verhullen dat hij op dit punt voor de ChristenUnie door de knieën is gegaan.

Frank van Dalen                                        Wouter Neerings
Voorzitter ProGay                                      voorzitter COC Nederland