Er zijn zo van die vragen die terug blijven komen. Als een jaarlijks ritueel. Zo ook de vraag: ‘Zo’n Amsterdam Gay Pride, is dat nou nodig?’. Deze vraag hebben we de laatste jaren talloze malen mogen beantwoorden. Dit jaar is er een vraag bijgekomen. ‘Maar werkt dat dan ook echt, die bijdrage aan de sociale acceptatie?’.

Dat is een boeiende vraag. In 2007 wilde een aantal zelfbewuste homoseksuele pubers meevaren tijdens de bovenparade. De wereld was te klein. Maar uiteindelijk vaarden ze mee. En wat gebeurde er in het kielzog? Heel Nederland wist dat veertien en vijftienjarige pubers niet alleen zelfbewust hetero, maar ook zelfbewust homo kunnen zijn. En in het hele land werden door het COC Jong&Out groepen opgericht waar deze pubers elkaar kunnen ontmoeten. Het begon met een boot en is nu een landelijk dekkend netwerk.

Vorig jaar mochten militairen niet meevaren. Dit jaar mag het wel, maar niet als defensie zijnde. En volgend jaar? Dan vaart die defensieboot gewoon, zo is mijn verwachting na een gesprek met de staatssecretaris. Langzaam aan opent ook het leger zich voor alle facetten van de maatschappij. Dat is winst.

Dit jaar vaart een boot met Olympische Kampioenen mee. De datum van 1 augustus stond vast. En dus vond er naarstig overleg plaats binnen NOC/NSF en de KNVB over wat te doen met dit initiatief van Johan Kenkhuis. Een onderwerp dat men liever wat rustiger had willen bespreken, misschien zelfs wat op de langere baan had willen schuiven kon nu geen uitstel meer dulden. En het resultaat was positief.

Zo zijn er nog vele thema’s op te pakken. In Slotervaart is homoseksualiteit door stadsdeelvoorzitter Marcouch bespreekbaar gemaakt op een manier die op voorhand niet te bedenken was. Hetzelfde voor Roze Kwakoe. Verschillende musea confronteren hun bezoekers met roze thema’s. Hetzelfde geldt voor de bioscoopbezoeker, de art-galleries en verschillende boekhandels. Ons roze thema ontlopen is sowieso in Amsterdam lastig geworden, met de banieren die in de hele stad zichtbaar zijn. Op de pleinen, de bruggen maar bovenal ook op gemeentelijke gebouwen. Dat in zichzelf is naast een statement toch vooral ook een positieve keuze. Iemand moet dat ding tenslotte hangen.

In talloze media wordt op serieuze wijze aandacht besteed aan de sociale acceptatie van homoseksualiteit en dat daar nog zoveel bij te winnen valt. Een half miljoen mensen langs de kant en nog veel meer op TV zien de enorme diversiteit van de Nederlandse homobeweging voorbijtrekken. Soms extravagant uitgedost, soms ingetogen met een serieuze boodschap. Maar allemaal met hetzelfde statement: we zijn er, en mogen gezien worden.

Een dat is precies waar het om gaat. Iedereen die zegt dat de pride niet nodig is of ongeschikt voor sociale acceptatie, miskent de kracht van de beweging die we met z’n allen vormen. Een beweging die tegen de EO en ChristenUnie kan zeggen: ‘U heeft ongelijk’. Want die christen die homo of lesbo zijn, ook die varen mee in hun heilig bootje. Homoseksualiteit is iets van ons allemaal.

Ik wens iedereen een fantastische Amsterdam Gay Pride toe.

Frank van Dalen
Voorzitter stichting ProGay

Meer info: ga naar www.weareproud.nl