Na de succesvolle editie in 2008 vindt dit jaar voor de tweede keer Pink Christmas plaats. Vorig jaar ontstond er grote ophef over de levende kerststal. Vanuit Christelijke hoek kwam protest. Organisatie ProGay zou het kerstfeest bezoedelen door homoseksualiteit in kerstsfeer zichtbaar te maken. De Haarlemse bisschop Punt verzuchtte zelfs waarom homo’s en lesbo’s nou ook met kerst zichtbaar willen zijn. Het antwoord is simpel. Omdat we 365 dagen van het jaar homoseksueel of lesbisch zijn. Kerst is vooral een periode waar mensen kiezen om gezellig met elkaar samen te zijn. Daarbij kiest iedereen zijn of haar eigen vorm. Zo kiest ProGay voor een Pink Christmas waar naast gezelligheid en vertier op eerste kerstdag ook ruimte voor bezinning is tijdens de Evangelische Roze Viering.

Tijdens kerst vieren talloze homo’s en lesbo’s uit Europa kerst in Amsterdam. Niet met hun familie, maar met vrienden. In veel landen is homoseksualiteit een groot taboe en wordt het afgewezen. Dit wordt pijnlijk duidelijk in de films van Europese homo’s en lesbo’s die zijn gemaakt. Amsterdam biedt tijdens deze dagen de warmte die ze bij eigen familie en in eigen land niet kunnen vinden. Er is nog veel om voor te vechten.

Dat geldt ook voor Amsterdam. De gemeenteraad stelde op voorspraak van de VVD een motie vast waarin de raad met overgrote meerderheid uitsprak dat religieuze organisaties die homoseksuelen discrimineren geen subsidie van de gemeente mogen krijgen. Het college van Burgemeester en Wethouders is het niet mee eens. Een onbegrijpelijk standpunt. Als een organisatie in een stadsdeel welzijnstaken op zich neemt die normaal door de overheid worden gedaan, betaald door de gemeente, dan kan het niet zo zijn dat zo’n organisatie homoseksuelen als personeel weert of afwijst. In vroeger dagen hadden we liefdadigheidsinstellingen met eigen religieuze identiteit. Ze hielpen je als je hulp nodig had. Ze hielpen je oprecht. Eerst komt het eten, dan de zorg en tenslotte de bijbel. Het college heeft wat mij betreft ongelijk.

Tijdens Pink Christmas vindt op maandagavond 21 december op het Leidseplein de drag king en queen ice olympics plaats. In het hart van wat gezien wordt als het domein van de stoere hetero’s. En dat is goed. Want op teveel plekken in Amsterdam worden homo’s en lesbo’s op straat nog lastig gevallen. Dat accepteren we niet langer. We willen niet alleen onszelf kunnen zijn in onze homostraten zoals de reguliersdwarsstraat waar politiek en camera’s waken over onze veiligheid. We willen in de hele stad ons veilig kunnen voelen. Waar we ook lopen of wonen, zonder lastig gevallen te worden.

Veel afwijzende reacties komen nog steeds voort uit de rare angst voor homoseksualiteit. Onlangs was ik op een bijeenkomst waar een man bloedserieus vroeg waarom de Amsterdamse stad mensen probeert te overtuigen om homo te worden. Of de politiek niet bang was dat daardoor uiteindelijk de mensheid zou uitsterven. Dat was een paar weken geleden, in Amsterdam.

Alleen om die reden al zouden op alle scholen in Amsterdam voorlichting over homoseksualiteit moeten worden gegeven. Maar van de zeventig scholen in Amsterdam weigeren vijftien scholen zelfs ook maar na te denken over een veilig schoolklimaat. Terwijl juist bij deze scholen vast is komen te staan dat de jongeren op die scholen het klimaat op school als homovriendelijk omschrijven.

Naast de scholen zou het goed zijn als ook sportverenigingen werken aan het homovriendelijk klimaat. Tijdens iedere voetbalwedstrijd staan er 22 mannen op het veld. Daarvan zou er toch één of twee homoseksueel moeten zijn. Laatst hoorde ik een vader tegen zijn zoon roepen ‘Hé loop eens wat harder. Je bent toch geen homo!’. Nee, zijn zoon wellicht niet. Maar die andere jongen op het veld denkt wel twee keer na voordat hij zijn teamgenoten verteld hoe het echt zit. En niemand die opkeek, nadacht of er wat van zei.

Gelukkig is er Pink Christmas. Daar is hij en iedere Amsterdammer van harte welkom. Ik wens u fijne feestdagen.

Frank van Dalen

Voorzitter van stichting ProGay en VVD-kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart 2010.