Amsterdam. Frank en Vrij gaat over jou

Het stadsbestuur van Amsterdam denkt dat je het niet kunt. Dat je niet het beste voor hebt met je eigen omgeving. Dat je gedoemd bent te falen.

Dus beslist de stad voor jou. Met regeltjes, procedures en vergunningen oefent ze zo veel mogelijk controle uit op wat er gebeurt, hoe het gebeurt en waar het gebeurt. En als jij dan toch ‘eigenwijs’ bent en zelf initiatief neemt, dan zal de stad je controleren en lastig vallen. Net zo lang totdat je denkt, laat maar. En hou je toch vol, dan stelt de stad eisen aan jou. Eisen die soms voor iedereen gelden en soms alleen voor jou, omdat je eigenwijs bent. Omdat jij denkt te weten wat goed voor jou en de stad is. En daar naar handelt. Dat vindt het bestuur van Amsterdam niet goed.

Ben je een gelukkige met een huis en tuin en wil je een serre of tuinhuisje bouwen? In Den Haag zeggen ze ja, maar Amsterdam vindt het niet goed. Heb je kinderen en wil je ze naar een goede school van eigen keuze sturen, dan krijg je al snel te maken met loting. Ben je horecaondernemer en wil je je gasten die buiten een sigaret roken wat comfort bieden, dan mag dat niet. Terrassen in de winter naar binnen, verwarming uit en liever niet staand drinken.

U wilt een winkel of bedrijfje beginnen? Weet u zeker dat u alle vergunningen heeft? Een museum bezoeken dat niet dicht is? Uw tweede huis verhuren zonder dat de gemeente bepaalt welk onderhoud u moet plegen, welke huur u mag vragen of voor u beslist wie er in uw huis zal wonen? Niet in Amsterdam.

De stad bemoeit zich overal mee. Ieder detail probeert ze te regelen. Omdat ze denkt de wijsheid in pacht te hebben, omdat ze de eigen burgers, jou dus, niet vertrouwt.

Dat is het grootste probleem van het bestuur van Amsterdam. Regelzucht, controledrift en niet in staat om te delegeren.

In de hele wereld zien grote projecten het licht. Worden complete steden gebouwd. In Amsterdam ligt de Zuid-as stil omdat investeerders afhaken door de eisen die Amsterdam stelt. IJBurg II met talloze gezinswoningen wordt uitgesteld, omdat de grondprijzen te hoog zijn. Te hoog omdat sociale woningbouw, waar Amsterdam al een overschot aan heeft, gesubsidieerd moet worden.

Amsterdam Topstad. Het is een lege huls. De gemeente bepaalt voor jou wanneer je je biertje mag drinken en wanneer je naar huis hoort te gaan. De short-stay verhuurmarkt wordt de nek omgedraaid, als enige stad in de wereld. Daarbij wet- en regelgeving aan haar laars lappend.

Wat voor de één geldt, geldt voor de ander niet. Confetti tijdens de Amsterdam Gay Pride is verboden, met de Amsterdam Marathon wordt het met kilo’s tegelijk de lucht ingespoten. We all are equal, but some are more equal then others. Als ondernemende burger kun je er niet van uitgaan dat je in Amsterdam de wet of het recht aan jouw kant hebt. De willekeur en vriendjespolitiek veel vaker wel.

Amsterdam staat bol van ambitie. Maar de regelzucht, de controledrift en het onvermogen tot delegeren maakt iedere ambitie kapot. Ondertussen worden de belangrijkste taken voor de gemeente slecht uitgevoerd. De stad ligt overal open, is op veel plekken smerig en de onveiligheid wordt niet bestreden maar gedoogd. En doe je een beroep op de stad, dan worden je klachten niet gehoord. Laat staan opgelost. Je wordt van het kastje naar de muur gestuurd.

De gemeente moet vertrouwen krijgen in haar burgers. In jou. Dat jij best weet wat goed is voor de stad en je omgeving. Dat je heel goed zelf de beslissingen kunt nemen om vooruit te komen. Om wat te maken van je leven en de stad.

Op 3 maart 2010 bepaal jij wat goed is voor de stad. Voor ons Amsterdam.

Stem VVD, Ik ben kandidaat. Op plek nummer 8. Frank van Dalen.